Την Δευτέρα 10 Αυγούστου τα Σωματεία ΠΕΝΕΝ -ΠΕΜΕΝ- ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ επιχείρησαν να παρεμποδίσουν την συνεδρίαση της εκτελεστικής Επιτροπής ,ώστε να αποφύγουν τις κυρώσεις που προβλέπονται για Σωματεία, που αποδεδειγμένα χρησιμοποιούν υβριστικές δηλώσεις ,ψεύδη που έχουν αρνητικές συνέπειες για τους Ναυτεργάτες, ”δολοφονίες’’ χαρακτήρων και άλλες τέτοιες πρακτικές που δεν συνάδουν με συνδικαλιστικούς φορείς.
Στα Γραφεία της ΠΝΟ προς έκπληξή τους περίμεναν τα πληρώματα των Ακτοπλοϊκών πλοίων ,ώστε να γνωρίσουν από κοντά , αυτούς που αρνούνται συστηματικά να υπογράψουν Συλλογικές συμβάσεις Εργασίας ,να δουν «ιδίοις όμμασι» τις Δημοκρατικές διαδικασίες των Οργάνων.
Πρόκειται για μια ακόμη εμφάνιση που απογοητεύει -και κατά την άποψή μας- όπως την κατανοούμε είναι ότι, πρόκειται για μια συνεργασία μεταξύ των παραπάνω σωματείων Ναυτών και Μηχανικών που ξεκίνησε πριν 3 χρόνια περίπου, που μέχρι τότε ήταν αδιανόητη αφού το όνομα του Προέδρου των Ναυτών ήταν συνώνυμο του καιροσκοπισμού για τις Διοικήσεις της ΠΕΜΕΝ -ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ. Όμως η συνταξιοδότηση των προηγούμενων εκτελεστικών τόσο των Μηχανικών όσο και στο Εργατικό κέντρο ,αποτέλεσε μοναδική ευκαιρία για ορισμένους να προχωρήσουν στο « συνοικέσιο» αφού ο Νταλακογιώργος δεν είχε κανένα σύμμαχο στα Ναυτεργατικά σωματεία (ούτε των Μηχανικών),η μόνη διαφαινόμενη ευκαιρία του να παίζει κάποιο ρόλο ,ήταν το Εργατικό Κέντρο Πειραιά.
Έτσι προχώρησε και συνεχίζει έως τις μέρες μας η «κατά πόδας» συνεργασία του Εργατικού Κέντρου με την ΠΕΝΕΝ και οι αποφάσεις (κατά την γνώμη μας ) απλώς κοινοποιούνται στα Σωματεία των Μηχανικών.
Χαρακτηριστικά παραδείγματα τέτοιων αποφάσεων είδαμε σε συγκεντρώσεις αντιπολεμικές ,σε Πειραιά ,Ναύσταθμο Σαλαμίνας ,Πλοίο ΑΙΓΑΙΟΝ ,απεργία Πάτρας ,απεργία Ραφήνας ,πλοίο ΑΡΙΑΔΝΗ κλπ. ,οι δράσεις των Ναυτών ,χωρίς αποφάσεις της ΠΝΟ -οργάνωση-ενημέρωση -σχέδιο ,το Εργατικό κέντρο στήριζε εν λευκό ,και τα αποτελέσματα όπως είναι αναμενόμενο ποτέ δεν είχαν αποτέλεσμα θεσμικό για τους Ναυτεργάτες παρά συμφωνίες που ποτέ δεν μάθαμε.
Συνάδελφοι,
Η προστασία του Συνδικαλιστικού φορέα των Ναυτεργατών και οι Συλλογικές Συμβάσεις με αυξήσεις -όπως τα τελευταία χρόνια – είναι προτεραιότητα σε μια εποχή επώδυνη για την Εργατική τάξη και την κοινωνία που βαδίζει σε ‘’ αχαρτογράφητα νερά» . Προχωράμε με ευθύνη απέναντι στα μέλη μας ,όχι με γιουρούσια και κραυγές αλλά με σχέδιο και ενότητα, με την ευχή τα ιστορικά σωματεία , να βρουν τη δύναμη να «σηκωθούν» αρνούμενοι το ρόλο του κομπάρσου που τους επέβαλαν οι κάθε λογής ‘’περιφερόμενες προξενήτρες ‘’ που αποδεδειγμένα βρίσκονται σε αντίφαση με τον πολιτικό χώρο που ανήκουν και τις θέσεις του .
